روزنگار

تازه سه چهار ماه پیش ۲۸ سالم شد. 

راستش می‌دونم سن چندان بالایی نیست، ولی وقتی بهش فکر می‌کنم حس می‌کنم چه سن مزخرفیه.

انگار دیره دیره. برای ارشد خوندن، برای دکتری گرفتن،‌ برای مهاجرت،‌ برای تغییر شغل، برای ازدواج،‌ برای توی رابطه رفتن، برای یه سری از خوش گذرونی ها، و و و....

وقتی به عقب نگاه می‌کنم فکر می‌کنم، دقیقا تو این ۲۸ سال چه غلطی می‌کردم؟‌=)) 

چطوری بعضیا می‌دونن دقیقا چی از زندگی می‌خوان؟